ความพอดี มีอยู่จริง

เชื่อว่าหลายคนก็ถามหาสิ่งกันมามากมายในชีวิตตัวเอง

เพราะด้วย รูปแบบวิถีการดำเนินชีวิตของเราในแต่ละวันกับโลกที่วิ่งวนแข่งขันกันอย่างรวดเร็ว
ไม่ว่าจะเป็น แข่งกันมีชีวิตที่ดี แข่งกันสวย แข่งกันรวย แข่งกันเด่นดัง จนบางคร้ังทำให้เราเครียด เจ็บป่วย ท้อแท้
กว่าจะได้สิ่งเหล่านี้มาช่างยากเย็ญเหลือเกิน

เมื่อผ่านไปสักพักหนึ่งเราก็จะพบว่า
ความพอดี ความลงตัว เป็นอะไรที่หลายคนอยากได้มากกว่า
แต่ไม่รู้จะต้องทำยังไง เราถึงจะพอดีลงตัวในชีวิตตัวเอง

ในวงการโยคะ ถ้าเราได้เคยเข้ามาสัมผัสหรือลองฝึกก็จะพบว่า
เป้าหมายใหญ่ ๆ ของเราก็คือ ทำให้ร่างกายของเราสมดุลย์และมีความลงตัวในจิตใจ

ซึ่งผู้คนที่เข้ามาฝึก ก็ย่อมอยากที่จะให้เราลงตัวในเรื่องสุขภาพ เจ็บป่วยน้อยลง และก็อารมณ์ดีขึ้น

แต่ก็จะพบเลยว่า มันไม่ง่ายเลยที่เราจะฝึกแล้วให้ได้แบบนั้นตลอดเวลา
เพราะตอนที่ทำท่าอาสนะต่าง ๆ เรามักจะหาไม่เจอว่าพอดีอยู่ตรงไหน
เนื่องด้วยความคุ้นเคยจากโลกภายนอกที่เรามักจะทำให้มาก ๆ ไว้ก่อน ถือว่าดีกว่า เก่งกว่า

พอเรามาฝึกโยคะ เราเลยนำจิตใจแบบนั้นเข้ามาฝึกด้วย โดยไม่รู้ตัว
ทำให้เวลาที่เราทำอาสนะ เราเลยอาจจะเกิดอาการ บาดเจ็บ พลาดพลั้งจากการทำท่าแบบฝืนเกินไป
พยายามสูงเกินไป กดดันตัวเองเกินไป จนใจของเราก็ไม่สงบด้วย

จึงทำให้ เป้าหมายของการฝึกโยคะเพื่อความพอดี นั้น เลือนลาง…
จนทำให้เราเลิกคิดที่จะฝึกต่อไป หรือมีข้ออ้างว่า โยคะนี่ไม่เหมาะกับเราแน่ ๆ

อยากจะชวนให้เราเข้าใจการฝึกและเข้าใจตัวเองก่อนว่า

ถ้าพวกเราลงตัวอยู่ สบายดีอยู่แล้ว พอดีกันอยู่แล้ว ผมว่าโยคะจะไม่เกิดขึ้นบนโลกนี้แน่ ๆ
โยคะเกิดมาบนโลกนี้ เพื่อให้คนวุ่น ๆ อย่างเราฝึกกันนี่หละครับ

ถูกแล้วที่เราจะมีอาการของความไม่ลงตัวอยู่บ้างในช่วงแรก ๆ
ทำท่าเยอะไปบ้าง จับความรู้สึกของกล้ามเนื้อไม่ทันบ้าง คาดหวังสูงไปบ้าง

แต่ถ้าเราเปิดใจ อดทน ค่อย ๆ ใส่ความเข้าใจการฝึกไปวันละนิดวันละหน่อย
เราจะพบว่า การฝึกของเราดีขึ้น มั่นคงขึ้น  รู้สึกถึงว่าท่าทางต่าง ๆ ของเรา พอดีขึ้นเรื่อย
จนทำให้การฝึกเกิดขึ้นแบบตรงเป้าหมายของโยคะมากขึ้น
เมื่อเราได้ทำให้กายและจิตเรา เห็นความพอดีขึ้นเรื่อย ๆ
โลกภายนอกของเราที่เราเคยกดดันอยู่ตลอด เราก็จะมีจิตใจและกายที่ฝึกมาแล้ว
ไปช่วยให้มัน เข้าที่เข้าทางมากขึ้นเอง

ขอให้ลองนำหลักการการนี้ไปไว้ฝึกในคลาสโยคะ
เพื่อจะได้พัฒนาความพอดี ของเรา ทั้งตอนฝึกและตอนมีชีวิตข้างนอกด้วย

หลักการมีอยู่ว่า เมื่อทำท่า จงสังเกตุว่า กล้ามเนื้อของเราต้องไม่สั่นเทิ้มเกินไป
ลมหายใจของเราจะต้องราบรื่นอยู่ได้ในทุก ๆ ท่า และไม่อึดอัดหรือมีการเบียดแย่งลมหายใจของรอบถัดไป

ถ้าเราสังเกตุแล้วเราพยายามประคองการฝึกให้อยู่ในหลักการนี้
เราจะเริ่มเห็น ความพอดี ลงตัวในท่ามากขึ้นเอง
เห็นความพอดีในลมหายใจของเรา
และสุดท้ายเราก็จะเห็นว่า จิตใจของเราเอง ก็พอดี ลงตัวอยู่กับปัจจุบันเช่นเดียวกัน

จนเมื่อจิตและกายชำนาญใน ความพอดี อยู่ตลอด
วิถีชีวิตของเราที่เคยไม่ลงตัว เราก็จะมีตัวสติเตือนให้ปรับกลับมาพอดี ลงตัวเองได้ครับ

ลองนำไปปรับใช้กันดูครับ โดยเริ่มจากท่าง่าย ๆ ก่อน แล้วค่อย ๆ สังเกตเห็นตัวเองตลอดการฝึกในลำดับถัดไป
และสุดท้ายอย่าลืมไปสังเกตุตัวเองภายนอกเสื่อกันด้วยนะ
Namaste’

เรียนกับครู Note


ถ้าคุณชอบ แชร์เลย!

Share on facebook
แชร์บน Facebook
Share on twitter
แชร์บน Twitter

บทความที่เกี่ยวข้อง

ความคิดเห็น

[]